Johann Demel von Elswehr

Życiorys

Johann Demel von Elswehr był osobą o bogatym życiorysie, urodzony jako syn notariusza Antona, oraz brat Augusta. Ukończył prestiżowe studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim, co otworzyło mu drzwi do późniejszej kariery politycznej.

W latach 1848 i 1849 pełnił funkcję posła w parlamencie frankfurckim, reprezentując Niemców ze Śląska Cieszyńskiego. Równolegle, zasiadał także w parlamencie wiedeńskim oraz w Sejmie Śląskim w Opawie, co świadczy o jego znaczącym wpływie na scenę polityczną tamtych czasów.

W 1848 roku współzałożył Związek Ślązaków Austriackich, organizację, która stała się prekursorem ruchu ślązakowskiego. Na przełomie lat 50. i 60. XIX wieku powrócił do Cieszyna, gdzie w 1861 roku objął urząd burmistrza. Jako burmistrz, Demel przyczynił się do znacznego rozwoju miasta, wprowadzając między innymi oświetlenie oraz nową kanalizację wodną. Równocześnie, jego działania nie sprzyjały inicjatywom narodowościowym Polaków.

W 1866 roku, podczas pruskiej inwazji na Cieszyn, udało mu się ochronić miasto przed wysoką kontrybucją oraz uratować most na Olzie przed wysadzeniem. W 1867 roku, za swoje zasługi, został uhonorowany tytułem szlacheckim.

25 września 1882 roku Johann Demel otrzymał zaszczytny tytuł honorowego obywatela Cieszyna, a w 1891 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Franciszka Józefa.

15 września 1892 roku, pod jego przewodnictwem, Sejm Śląski odrzucił wniosek polskich posłów, który postulował wykluczenie języka niemieckiego jako wykładowego w pierwszych klasach na rzecz języka polskiego lub czeskiego oraz założenie seminariów dla polskich i czeskich nauczycieli. Tego samego dnia Johann Demel zmarł na zawał serca, a jego ciało spoczęło na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie.

Demel był także ojcem trzech synów: Leonarda, który zajął się prawem i pełnił funkcję burmistrza Cieszyna; Brunona, również prawnika, oraz Percywala, który był oficerem.

Przypisy